Progress

From living with kin in crowded villages
To nuclear families in sprawling homes
From growing food being our life’s purpose
To being able to summon it from our phones

From living as children of the forests
To clearing them for our needs
To planting them back again grudgingly
To accumulate some carbon credits

From looking up reverentially at the heavens
To taking a joy ride to the skies
Of the progress we have made over the years
I am incredibly proud (or am I?)

April 24th, 2022

Tellodi maya (Telugu)

తెల్లోడి మాయ 

అరిటాకు విస్తర్లో నేను తింటుంటే 

తాటాకు గుడిసెల్లో నేను ఉంటూంటే 

పేదవాడినంటూ నన్ను హేళి చేసాడు 

ప్లాస్టిక్కు కాంక్రీటుతో నా నేల పూడ్చాడు

నా గాలి నా నీరు విషం చేసాడు 

ఇపుడు ఏవో బయోడిగ్రేడబులు మెట్రియల్సట వాడమంటాడు 

అర్ధమవ్వదు నాబోటి సిన్నోడికిదంతా 

తెల్లోడి మాయరా ఇది తెల్లోడి మాయ 

కష్టమొచ్చినా దుఃఖమొచ్చినా మొక్కే నా తల్లిని చూసి 

ఇష్టదైవమై నా ఇంట వెలసిన మూర్తిని చూసి 

రాయికి పూజ చేసే వెర్రోడివన్నాడు 

దేవుడు లేదు దైయ్యం లేదు సైన్సు చాలన్నాడు 

పూటకో శోకం రోజుకో రోగం ఉన్న మాబోటి బతుకుల్లో  

మరి సైన్సు తీర్చని బాధల మోర వినేదెవరు 

అర్ధమవ్వదు నాబోటి సిన్నోడికిదంతా 

తెల్లోడి మాయరా ఇది తెల్లోడి మాయ 

నా పల్లె పధ్ధతులు నా ఊరి పండగలు 

నా సంస్కృతిని నా సంబరాలను చూసి 

నాగరికత లేని ఆటవికుడివన్నాడు 

పట్నం వచ్చి ప్యాంటుషర్టేసి ఆఫీసుకెళ్ళమన్నాడు 

చెట్టు కింద నుంచి పీకిన పిలక మొక్కలా నేను 

బిక్కుబిక్కుమంటూ పండగరోజున ఒక్కడినే కూర్చుంటే 

ఫేసుబుక్కులోకెళ్ళి ఫ్రెండులు చేసుకోమన్నాడు 

అర్ధమవ్వదు నాబోటి సిన్నోడికిదంతా 

తెల్లోడి మాయరా ఇది తెల్లోడి మాయ 

ఎంతోమంది నాలాంటి నల్లోళ్ళనందరిని 

వేల ఏండ్లు వాళ్ళుండిన ఇండ్లలోనుంచి 

తన్ని తరిమేసి వాడి దొరతనం చాటాడు 

మీరు మనుషులే కాదంటూ ఈసడించుకున్నాడు 

ఇపుడు ఆ నల్లోళ్ళ బొమ్మల్ని మ్యూజియమ్ములో పెట్టి 

డబ్బిచ్చి మరీ చూసి అబ్బురపోతాడు 

అర్ధమవ్వదు నాబోటి సిన్నోడికిదంతా 

తెల్లోడి మాయరా ఇది తెల్లోడి మాయ 

మైథిలీ 

Tapana (Telugu)

 (A poem written in my mother tongue, Telugu)

తపన 

ఎటు చూసినా ఏ లోటూ లేని అనంతమైన సాగరం 

మరి ఎందుకో ఆ అలకు అంతులేని ఆరాటం 

మిన్నును ముద్దాడాలని ఒక కలను తాను కనింది 

ఆ తపన మదిని రగిలివేయ ఎగసి ఎగసి పడింది 

ఆ తపన మెచ్చిన సూర్యుడు ఒక చేయి అందించాడు 
మేఘమై తన చెంత చేరమని ఆహ్వానం పంపించాడు 
అది విన్న ఆ అల ఆనందంతో ఆవిరైపోయింది 
తనను తాను అర్పించి తన కలను నిజం చేసుకుంది 

కానీ గమ్యం లేని ప్రయాణాలు ముగియవుగా ఏనాటికి 
ఎంత దూరం వెళ్ళినా తాకలేదు ఆ మేఘం మింటిని 
ఇక ఒక కొండకు తల బాదుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది 
తన కన్నీటిలో తానే కరిగి వర్షమై కురిసింది 

ఏరుగా పారి సంద్రానికి చేరింది 
అందని మిన్ను కన్నా ఇంటి పట్టునే సుఖమని భ్రమసింది 
ఇంతలో ఒక అసంతృప్తి మళ్ళీ మొదలయ్యింది 
ఎదో తపన రగిలివేయ ఎగసి ఎగసి పడింది 

మైథిలీ 

Liberty, Equality, Fraternity, and the Bhagavad Gita

An article written by me

 https://www.indica.today/long-reads/liberty-equality-fraternity-and-bhagavad-gita/

A ship without a compass

I once saw a ship at sea that sailed funny
And the people on it said strange things too
    We need no compass to sail, they said
    We don't need to know North from South
    Our ship sails so fast, it is so good
    That we will somehow figure it out
Saying so, they merrily sailed along
The toiling crew with a privileged few

But who am I to laugh at them

For I am on one such ship too

    A pretty one, it is shiny and new

    I've heard it is called "Economic Progress"

    It is hurtling at top speed towards God-knows-where

    And the crew is too busy to find its moral compass

A reluctant passenger, I silently sit and pray

That we are not hurtling towards our very doom

August 14th, 2021

Inspired by the book "Small is beautiful" by E. F. Schumacher

Truth

Truth, a funny thing
It has very many sides
And no matter how you try to say it
One of those always gets left behind

I wondered why I could never find
A voice that was always right
I now understand that words, however nuanced,
Cannot capture Truth, try as they might

As age tempered with experience silences
The unanswerable questions of youth
I now understand why no one says —
“Silence is the language of Truth”

August 1st, 2021

The march to death

"Time for your bath", his mother yelled
From up the stairs, at little Johnny
Johnny, who hated his bath very much
Began the march on his dreaded journey

On his way up the stairs, he picked up a doll
And then a book and a truck and his old coat
He wore his coat and felt so smug
And picked up a few toys and then some more

As he heaved up the stairs with all his things
His mother looked and shook her head
"Take off your coat and drop your toys", she said
"You can only get in the bath fully naked"

In the bath, Johnny wondered why he accumulated
So many things when he knew
He couldn't keep anything on him in the end
Not even his favorite few

After thinking a while, Johnny chuckled to himself
As he looked back at what he'd done
"Well, I didn't dread my bath as much today
Sure, it was all pointless, but at least I had fun"

"The march to death" Written April 4th, 2021.